1. ไว้ผลให้น้อย เพื่อให้หวานขึ้น
หลักการง่ายที่สุดของเมล่อนคือ ต้นหนึ่งเลี้ยงผลได้จำกัด การไว้ผลมากเกินไปทำให้น้ำตาลถูกแบ่ง ผลเล็กและบริกซ์ต่ำ ผู้ปลูกในโรงเรือนส่วนใหญ่จึงไว้เพียง 1 ผลต่อต้น และคัดผลที่รูปทรงดีที่สุดไว้
2. ตำแหน่งข้อที่ไว้ผล
ผลที่ติดบริเวณข้อกลางลำต้นมักได้ขนาดและรูปทรงดีกว่าผลที่ติดต่ำหรือสูงเกินไป ควรเด็ดแขนงส่วนเกินออกเพื่อให้อาหารไปเลี้ยงผลที่เลือกไว้
3. การให้น้ำ — ตัวแปรที่สำคัญที่สุด
ช่วงต้นและช่วงขยายผลต้องการน้ำสม่ำเสมอ แต่ช่วงก่อนเก็บเกี่ยวประมาณ 7–10 วัน ควรลดน้ำลง เพื่อไม่ให้น้ำเจือจางน้ำตาลในผล นี่คือขั้นตอนที่ทำให้บริกซ์ต่างกันได้หลายหน่วย
ข้อควรระวัง: ลดน้ำเร็วหรือแรงเกินไปทำให้ผลแตกได้ ควรลดแบบค่อยเป็นค่อยไป
4. อุณหภูมิและแสง
ความต่างของอุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนช่วยให้พืชสะสมน้ำตาลได้ดีขึ้น เพราะกลางคืนที่เย็นลงจะลดการหายใจที่เผาผลาญน้ำตาลไป การปลูกในโรงเรือนที่ระบายอากาศดีจึงมักได้ความหวานสม่ำเสมอกว่ากลางแจ้ง
5. เก็บเกี่ยวให้ตรงจังหวะ
เก็บเร็วไปได้ผลไม่หวาน เก็บช้าไปเนื้อเละและเก็บรักษาไม่ได้นาน ให้ดูอายุบนซองประกอบกับสัญญาณที่ผล เช่น ลายตาข่ายนูนเต็มที่ กลิ่นหอมที่ขั้ว และสีผิวเปลี่ยน
ตัวอย่างจากซองของเรา: ทูมูน 888 และ ทูเลิฟ 999 ระบุอายุ 75–80 วันหลังหยอดเมล็ด ความหวาน 14–16 และ 13–14 บริกซ์ตามลำดับ ส่วนแคนตาลูปทองคำ 999 ระบุ 57–60 วัน
สรุป
บริกซ์ที่พิมพ์บนซองคือเพดานที่พันธุ์ทำได้ หน้าที่ของผู้ปลูกคือจัดการไว้ผล น้ำ และจังหวะเก็บเกี่ยว ให้เข้าใกล้เพดานนั้นให้มากที่สุด
